El Bandido wchodzi na ring, czyli cała prawda o meksykańskim piwie
Kiedy kończy się lato, a media znowu donoszą, że w Polsce warzy się coraz mniej piwa, my postanowiliśmy spróbować swoich sił w stylu pochodzącym z kraju, który jest największym eksporterem piwa na świecie. Tak powstało pierwsze w naszym dorobku piwo meksykańskie Mexican Lager El Bandido, PINTA Miesiąca września 2026.
Królewskie korzenie lagera z Meksyku
Historia stylu Mexican Lager to opowieść o tym, jak środkowoeuropejska kultura piwowarska połączyła się z meksykańskim klimatem i amerykańską kukurydzą, tworząc jeden z najbardziej pijalnych stylów na świecie. Ale co Austriacy, Szwajcarzy i Niemcy robili w Meksyku? O tym za chwilę.
Czym charakteryzuje się piwo meksykańskie i jak smakuje?
Zacznijmy o tego, co już można sprawdzić sięgając po El Bandido: Co to jest mexican lager? To niezwykle pijalny, jasny i orzeźwiający styl piwa o umiarkowanej goryczce, czystym profilu fermentacji oraz bardzo wysokim stopniu odfermentowania. Nasz meksykański lager też jest lekki i orzeźwiający.
No dobra, a jak smakuje meksykańskie piwo? W bukiecie dominują nuty słodowe, delikatna zbożowość oraz subtelny, rześki akcent chmielowy. Z wyglądu wyróżnia się słomkową barwą i wysoką klarownością. Dlaczego meksykańskie piwo jest lekkie? Kluczem jest obecność surowców niesłodowanych, w tym przypadku kukurydzy – w Mexican Lager od PINTY w postaci grysu kukurydzianego.
Czy meksykańskie piwo jest z kukurydzy? Częściowo tak – dodatek ten stanowi nawet do 30–40% zasypu (u nas mniej). Kukurydza w piwie obniża poziom pełni słodowej, nadaje mu delikatny, gładki finisz i sprawia, że takie piwo idealnie gasi pragnienie w upalne dni. W naszym El Bandido bazą, do której dodaliśmy grys kukurydziany, są jęczmienne słody: pilzneński Heidelberg oraz karmelowy jasny Carapils®.
Dwa oblicza Mexican Lager
Na tym można by było zakończyć charakterystykę piwa w stylu Mexican Lager, gdyby nie to, że ten styl ma dwa oblicza: Amber Mexican Lager i Clear/Clara Mexican Lager. Zatem na pytanie o to, jakie są style meksykańskiego piwa, odpowiadamy:
- Jasny meksykański lager – wysoce orzeźwiające, lekkie piwo z dodatkiem kukurydzy.
- Ciemniejszy lager meksykański (wiedeński) – bardziej bursztynowy, z wyraźniejszą podbudową tostowo-słodową.
Warto wspomnieć, że jasny meksykański lager stanowi bazę do Michelady – kultowego meksykańskiego koktajlu, serwowanego z dodatkiem soku z limonki, soli, pikantnych sosów (np. Tabasco, Worcestershire i Tajín) oraz przypraw (np. ostrej papryki).
Z Europy Środkowej do Ameryki Łacińskiej, czyli skąd wziął się lager w Meksyku
Teraz możemy wrócić, do tego, co wiedeński lager robi w kraju Azteków? Choć meksykańskie piwo kojarzy się dziś z Mariachi, sombrero, La Catriną, opuncją, agawą, ćwiartką limonki i Robertem Rodriguezem, to jego korzenie sięgają XIX-wiecznej Europy Środkowej. Zatem skąd wziął się lager w Meksyku? Dobre pytanie, bo tu zaczyna się iście hollywoodzka historia.
W latach 60. XIX wieku, podczas francuskiej interwencji w Meksyku, tamtejszy tron objął austriacki arcyksiążę Maksymilian I. Czy cesarz Maksymilian przywiózł piwo do Meksyku? Tak, a razem z nim do Meksyku przybyli środkowoeuropejscy piwowarzy, przywożąc ze sobą popularny wówczas w Wiedniu styl – słodowy, lekko miedziany lager z nutami tostu i karmelu (Vienna Lager).
Dziś wiemy nawet dokładnie, kto uwarzył pierwszy lager w Meksyku. Był to Santiago Graf, szwajcarski piwowar, który założył browar Compañía Cervecera Toluca y México. Wykorzystując odpowiednio zmiękczoną wodę oraz europejski słód stworzył na drugiej półkuli piwo wiedeńskie.
Choć Maksymilian I w roli cesarza Meksyku przetrwał zaledwie 4 lata i zmarł przez rozstrzelanie po próbie ucieczki z okrążenia, to lager z jego ojczyzny przyjął się na dobre. Meksykańskie browary kontynuowały jego produkcję i robią to do dziś w stylu Amber Mexican Lager.
Drugi rozdział w historii meksykańskiego piwa
Austriacy zaszczepili więc w gorącym Meksyku technologię warzenia lagerów. Kiedy pod koniec XIX i na początku XX wieku do Meksyku napłynęła duża fala imigrantów z Niemiec, mieli już warunki, żeby dokonać kolejnej rewolucji i rozkręcić warzenie jasnego, klarownego i chmielowego pilsnera.
Meksykanie szybko przejęli jego recepturę, odchudzili ją kukurydzą i zamienili w znanego dziś Clear/Clara Mexican Lager. Zastąpienie części słodu jęczmiennego kukurydzą obniżyło koszty produkcji i uczyniło piwo bardziej orzeźwiającym w gorącym klimacie. Kukurydza nadała mu też wyjątkowej lekkości, słodkawego finiszu i bardzo jasnej barwy.
Tak lager podbił Meksyk i uczynił z tego kraju piwnego giganta. Na pytanie, który kraj eksportuje najwięcej piwa, odpowiedź jest jedna: właśnie Meksyk, który ma ponad 30% udziału w globalnym handlu piwem. Jako największy eksporter piwa na świecie warzy i wysyła – głównie do USA – niemal wyłącznie lagery.
Epic Clash: Górna a dolna fermentacja – czym różni się ale od lagera?
Dzięki El Bandido, w 9. miesiącu tegorocznej edycji PINTY Miesiąca, mamy świetną okazję, żeby w końcu wyjaśnić, o co chodzi z tym naszym Epic Clash. Otóż plan na 2026 rok jest epicki, ponieważ na przemian warzymy ale i lagery, konfrontując dolną i górną fermentację. Warząc El Bandido zaczerpnęliśmy z dorobku tej dolnej.
Czym jest dolna fermentacja piwa?
Jeśli pijesz kraft i nie wiesz, co to jest dolna fermentacja, to… dobrze, że jesteś z nami. W PINCIE wszystkiego się dowiesz. Otóż dolna fermentacja to proces prowadzonej w niskich temperaturach (zazwyczaj od 8°C do 12°C) fermentacji piwa przy użyciu drożdży lagerowych. Tak powstają np. pilsnery, koźlaki, portery bałtyckie czy klasyczne jasne lagery.
Dolna fermentacja sprawia, że drożdże osiadają na dnie fermentora, a powstałe piwo odznacza się bardzo czystym, profilowanym i pozbawionym owocowych estrów smakiem. To właśnie dolna fermentacja piwa odpowiada za gładkość i wysoką pijalność klasycznych lagerów.
Ale vs lager – czy z tych samych składników można uwarzyć ale i lagera?
Pojedynek ale vs lager to fundament piwnej kultury. Sięgając po jedno i drugie możesz poczuć i zrozumieć, czym różni się ale od lagera?
- Ale (górna fermentacja): Drożdże górnej fermentacji pracują w wyższych temperaturach (15–24°C), wytwarzając bogate aromaty owocowe (estry) oraz przyprawowe (fenole).
- Lager (dolna fermentacja): Drożdże lagerowe pracują w chłodzie, dając profil czysty, słodowo-chmielowy. Wyczuwasz różnicę?
A czy z tych samych składników można uwarzyć ale i lager? Tak! Jeśli użyjesz dokładnie tego samego zasypu słodowego, tej samej wody i takich samych chmieli, ale do fermentacji zastosujesz różne szczepy drożdży i inne temperatury, otrzymasz dwa całkowicie odmienne w smaku i aromacie piwa górnej i dolnej fermentacji.
PINTA Miesiąca El Bandido wchodzi na ring
El Santo, lucha libre i El Bandido z jasnym charakterem
W cieniu rynkowych gigantów, którzy opanowali warzenie piwa w Meksyku, rozwija się też tamtejsze piwowarstwo rzemieślnicze. Obecnie na ringu widać lekką przewagę po stronie kraftu, bo wielcy producenci odczuwają już ucisk kurczącego się rynku. A meksykański kraft z ponad 1200 niezależnymi browarami rzemieślniczymi nadal rośnie.
Nie wahają się warzyć rzemieślniczych interpretacji stylu Mexican Lager, podnosząc renomę tego stylu na świecie. PINTA też podejmuje wyzwanie i wypuszcza El Bandido, który wkracza do piwnej rozgrywki niczym zamaskowany zapaśnik na ring lucha libre.
Oprawą graficzną nawiązujemy do ikony meksykańskiej kultury, jaką był El Santo – legendarny zawodnik, którego charakterystyczna lucha libre maska stała się symbolem walki, odwagi i bezkompromisowości.
Dla wielu osób pierwsze skojarzenie z meksykańskim piwem to corona z limonką. Czas jednak zrewidować poglądy. El Bandido udowadnia, że autentyczne piwo z Meksyku w wydaniu kraftowym nie potrzebuje wciskanej w szyjkę butelki cytrusowej ćwiartki, by zachwycać świeżością. Dobrej jakości kukurydza, tradycyjne słody oraz precyzyjnie przeprowadzona dolna fermentacja dają piwo jasne, lekkie i nieprawdopodobnie orzeźwiające. W końcu nie wszyscy zapaśnicy lucha libre grali czarne charaktery. Wchodzisz na ring?
